” Αν πούμε το σαπούνι σαπουνάκι “

…. Επειδή έρχονται δύσκολοι καιροί οικονομικά , ας αρχίσουμε να θυμόμαστε π.χ. πως φτιάχναν οι νοικοκυρές σπιτικό σαπούνι μπουγάδας με λάδι ελιάς για τη καθαριότητα των ρούχων αλλά και των οικιακών συσκευών, με τα απομεινάρια ( φετσολάδα) του λαδιού της οικογένειας.

…. Τα σαπούνια αυτά οι νοικοκυρές τα κοσμούσαν με μικρές σφραγίδες ή ξόμπλια όταν ήταν νωπά ακόμα, χρησιμοποιώντας ένα δακτυλίδι ή ένα λεπτό ξύλο.

…. Η συνταγή που ακολουθεί προέρχεται από το βιβλίο ¨Πρακτική Ελαιουργία¨ του Κ. Μαρίτσα 1937. Το σαπούνι της μπουγάδας από τα ακάθαρτα λάδια και τις μούργες, γίνεται αν πάρουμε κατ’ αναλογία : 4 οκάδες λάδι – 4 οκάδες νερό – 1 οκά ποτάσα του εμπορίου. Σ΄ένα λεβέτι ρίχνουμε πρώτα την αναλογία του νερού και όταν αρχίζει να βράζει προσθέτουμε σ’αυτό την ποτάσα και το ανακατεύουμε καλά, έως ότου λιώσει τελείως. Κατόπιν στο υγρό αυτό της ποτάσας προσθέτουμε λίγο λίγο και υπό συνεχή ανάδευση το λάδι και ακολουθούμε το ανακάτωμα καθώς και το βράσιμο, έως ότου το όλον γίνει ένα ομοιογενές υγρό. Θα το καταλάβουμε δε αυτό , όταν το ξύλο που αναδεύουμε σηκώνοντάς το δεν κρατάει καθόλου στερεό σαπούνι, αλλά τρέχει σχεδόν τελείως απ’ αυτό η μάζα ως υγρό.

Όταν φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο, εξακολουθούμε για λίγα λεπτά της ώρας ακόμη το βράσιμο και κατόπιν κατεβάζουμε από τη φωτιά, οπότε το σαπούνι που θα σχηματισθεί από την επίδραση της ποτάσας στο λάδι, χωρίζεται από το νερό και ανεβαίνει στην επιφάνεια.

Όταν δε κρυώσει, πήζει και κάτω μένει το νερό το οποίο αποχύνουμε απο  μιά τρύπα την οποία ανοίγουμε αφαιρώντας κατάλληλα από   μια άκρη λίγο σαπούνι. Κατόπιν χωρίζουμε το σαπούνι σε τεμάχια και το αφήνουμε να ξεραθεί.